200 woorden

Een benefietavond in Brabant

Keuken Kampioen Divisie

Het had nogal wat voeten in de aarde. 5 Mille per tafel van vier! Kon je dat wel maken als gesubsidieerde instelling? Van de andere kant, we moeten wel zichtbaar zijn als school, zeker op een benefiet. Daar vind je de stageplekken voor je leerlingen. De docent economie wist het zeker. Dus weer een avond school, maar dan met een bijzonder randje.

Bijzonder was het. Nog maar net begonnen wees de presentator van het nieuwe eerste elftal op de ballonnen die met een draadje boven de tafels bungelden. Je mocht ze na de volgende act kapot prikken voor € 1.000. Als beloning kreeg de tafel een golden shower, zij het van papiersnippers. We wisten niet hoe snel we de ballon onder de tafel moesten werken. ‘We hebben tafel 21 vergeten, maar we brengen nog een ballonnetje, dan kan uw avond niet meer stuk.’

Dat kon wel. Bieden op twee tickets en overnachting in Parijs voor de Champions League. “Ik ga bieden”, zei de economieleraar. Hoe ver wil je gaan? “Heel ver. Ik ga met m’n zoontje. Desnoods bied ik € 1.700.” ‘Mag ik een eerste bieding? Tafel 1? Hoor ik € 3.000?’

Echt zichtbaar zijn we die avond niet geweest.

-10 juli-

Dejeuner

Le Sable in Zandoerle mag er zijn (foto Veldhovens Weekblad

Merkwaardig: een kanon voor de voordeur van een restaurant met hoge aspiraties. Door Corona ging nieuw restaurant ‘Le Sable’ als het ware in fasen open. We hadden wat te vieren en dus naar Zandoerle. Naast de voordeur een ouderwetse dam naar een kolossale parkeerplaats die vanaf het terras aan het oog wordt onttrokken. Het toegangspad gaat door een koivijver. Die vijver doet denken aan toprestaurant Mei Wah, verderop in Veldhoven. 

In de 40 jaar dat wij in Veldhoven wonen veranderde de voormalige boerderij meermaals van karakter. Van huiskamerrestaurant naar pannenkoekenhuis met uitgebreide kaart en nu weer eens een restaurant op niveau. Mooi weer, dus gingen we voor de lunch op het terras. De keuken kreeg vrij baan. De gerechten staan boven discussie. De jonge staf is op enkele punten nog wat weinig ervaren. Het zijn slechts schoonheidsvlekjes. Op de kaart: zwezerik en ganzenlever! Het begrip lunch is niet juist gekozen. Van het ontbijt, het petit dejeuner, hebben de Fransen niet veel begrepen. Het dejeuner daarentegen, zeg maar het middagmaal, is voor hen mogelijk nog belangrijker dan het diner.

Na tweeëneenhalf uur op dat terras begrijp je waarom. De airliners op de achtergrond waren er bij wijze van spreken stil van

– 28 juni –

Absoute

Natuurbegraafplaats Schoorsveld, Heeze

De absoute sluit de katholieke uitvaart af. De geestelijke zegent, bewierookt en besprenkelt de kist onder het uitspreken van gebeden. De absoute is bij wijze van spreken een goed woordje voor de overledene, gericht aan Petrus bij de hemelpoort. Dit onderdeel van de eredienst wordt nog steeds gewaardeerd. Nabestaanden vragen om een dergelijk ritueel, ook nu er haast geen priester meer voor handen is.  Overigens is het nog maar de vraag of een handreiking vanuit de hemelpoort door iedereen in de aula zou worden gewaardeerd. Zoals we wel ouder willen worden maar niet ouder willen zijn, zo willen we allemaal naar de hemel, maar nu nog even niet.

We hechten aan herkenbare rituelen. Misschien dat daarom Mieke Telkamp sinds Corona haar rentree maakte in de aula met haar hit ‘Waarheen Waarvoor’.  Bij gebrek aan een geestelijke plukt de uitvaartbegeleider een bloem van de baar, maakt zegenbewegingen en gaat voor in het Onze Vader en Wees Gegroet. In tegenstelling tot het eerste blijkt het gebed voor Maria voldoening bij iedereen te geven. Rituelen bieden houvast op moeilijke momenten. 

Vernieuwing is er ook. De wedergeboorte van Mieke Telkamp wordt gestagneerd door runner up ‘Voor altijd’ van Danny Vera en André van Duin.

– 24 mei –

Vaccinrijden 1

Foto Leeuwarder Courant

“Dag meneer. Achterin zitten is goed, hoor. U vond het toch niet erg dat ik nog eens belde? Ik ben doodsbang. Het stelt niets voor, dat weet ik, maar toch. Gaat u niet mee naar binnen? Jammer. Ik vind het zo doodeng. Ja, ik zit hier mooi en centraal, al ljarenang. Met kennissen in de buurt. Toch denk ik soms aan verhuizen. Wel dichtbij: Haaren of Zuidlaren. Die kennissen zijn belangrijk hoor meneer, als vrouw alleen. Je maakt niet makkelijk afspraken met stelletjes. Zíj is bang dat ik hèm afpak. Soms komen mannen alleen. Zitten al na vijf minuten aan je arm. Daar ben ik niet van gediend, zeg ik dan. En dan zijn ze voor altijd weg.

Heeft u kinderen, meneer? Die van mij doen het goed, ze zijn allemaal drs. of zo. Die in Zuidlaren  woont in zo’n Tiny House. Kent u die? Ze zijn klein, maar toch duur. Ook de kleinkinderen doen het goed, studeren allemaal door.  Vandaag is een kleinkind jarig. Ja, ik word opgehaald en ook weer thuisgebracht. Meneer, rijdt U ook voor het tweede vaccin? Ja? Mooi dat dat kan. Uw benzinegeld. Het is goed zo, meneer. Het kost u ook tijd.

– 29 april –

Tegenstellingen

Tegenstelling: Zonovergoten Pley zonder klant

De laatste dag van de maand februari was niet eens de warmste ooit gemeten. Dat was de zondag daarvoor. Juist daarom viel de drukte in de zon des te meer op. Maar hoe beleef je die drukte?  Zo is het terras van Pley in Noorbeek bij dit weer doorgaans afgeladen vol. Leeg. Wandelaars op weg richting Noorbeek genieten van unieke vergezichten. Uniek, want bij dit weer dragen hagen en wallen nog geen blad. Die wandelroutes waren druk. Je kon geen minuut rondkijken zonder andere wandelaars te zien. In deze holle wegen slingerden wandelaars in processie. Soms werd van een verbreding gebruik gemaakt om tegemoetkomende ‘weggebruikers’ 1,5 meter ruimte te geven. Algemeen werd de humor ingezien. 

De talrijke vakantieparken kennen een veel hogere bezettingsgraad dan normaal. De horeca, zwembaden en andere voorzieningen op die parken blijven leeg. De take away daarentegen doet goede zaken. 

Een heel ander beeld bieden de terrassen bij de vakantiehuisjes waar met veel afstand tussen de stoelen. Kennelijk zijn het allemaal grote families. Zo’n bungalowpark is meer dan ooit om bij elkaar te komen. En op particulier terrein geldt geen avondklok.

Er heerst een geuzensfeer in dit toeristengebied: we roeien met de riemen die we hebben.

– 10 maart –

SWOVE bleef sneeuwvrij

Maaltijd bezorgen in de sneeuw

Veldhoven- De onverwacht zware sneeuwjachten en de strenge vorst hebben niet geleid tot noemenswaardige problemen bij de maaltijdbezorgers van SWOVE. Zoals gebruikelijk verliep de dienstverlening op rolletjes.

Het leek een beetje de omgekeerde wereld. “Hoe gaat het vandaag?” Doorgaans is dat de openingsvraag van de maaltijdbezorger. Deze week kwam die vraag echter van de klant zelf. De meesten maakten zich ernstige zorgen over de route. Radio en TV is voor de meeste klanten de belangrijkste informatiebron. Die media suggereerden dat de ijstijd in Brabant was teruggekeerd. Maar dat viel mee. Veldhoven had al vrij snel alle doorgaande wegen binnen de bebouwde kom onder controle, en daarom waren de klanten goed bereikbaar.

Waren er helemaal geen problemen? Toch wel een beetje. Nabuurschap is soms ver te zoeken. Daardoor kwamen ook meer mobiele klanten haast niet meer buiten. De bezorger heeft bij de klant aan de deur alle tijd omwille van de sociale controle. Op weg naar het volgende adres maak je voort en voor je het weet glij je uit. Met een warme maaltijd in beide handen kan dat veel overlast geven. Het maakte de bezorging wat spannender, maar ongelukken zijn er niet gemeld.

– 10 februari –

Little Honda

De Litle Honda PS 50

Ringbaan Oost, winter 1969-1970.  De weg van Waalwijk naar school is ongekend koud, ook voor die tijd. Ik zou het nooit toegeven, maar ik was blij dat ik niet op een easy rider Puch zat, maar op een buikschuiverachtige Little Honda (met versnellingen!). De gladde haakse bocht bij het Loons kasteeltje ging nog net goed. Blij ook met m’n leren laarzen, maar die pothelm, Willempie avant la lettre. Ik had er goud voor geven om nooit meer naar dat tyfus Tilburg te hoeven rijden. Nog even langs Trois Suisses, onder de treinen door en dan ‘het’ koning Willem II. Toegegeven: by far het mooiste van de zes schoolgebouwen die nodig waren om richting de Oude Warande te kunnen.

Ringbaan Oost najaar 2020. Vanwege Covid organiseert “Hoger Onderwijs voor Ouderen” (HOVO) haar programma’s in het voormalige Trois Suisses. Bijna lege lokalen, strenge sfeer in de koffiepauze, jassen aanhouden en de deuren blijven open.

En toch is het leuk: ruim anderhalf uur bezig zijn met wat geen leerstof meer is, maar de moeite van het bestuderen waard.

Nooit gedacht dat ik vijftig jaar na dato met zoveel plezier weer naar stadsdeel Loven zou rijden. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk.

– 8 december –

Karel voor Corona

De Heilige maagd Maria van Guadaloupe zoals getoond in Salta (Argentinië)

De vrijwilligersorganisatie zocht een mantelzorgmaatje voor Karel. Karel was midden veertig, autistisch en geïnteresseerd in wandelen, treinen en stations. Dat kwam mooi uit: Calatrava’s station riep al lang om een bezoek.

Maar Karel bleek ook een jongen van 12-16 jaar die uren kon tekenen aan diertjes; met minutieuze precisie. We hebben Luik niet bezocht, treinen zagen we wel, op de kerstmarkt in een tuincentrum. Tekenen en schilderen waren geen obsessie. Karel knutselde ook graag, was gek op Philips-apparatuur uit de jaren 50-60. Maar tekenen en schilderen kwamen steeds terug. In een andere eeuw zou hij broeder in een klooster kunnen zijn geweest en maakte hij miniaturen, als de rechterhand van de Gebroeders Limburg. Laag in rangorde maar superieur in kwaliteit.

Karel was ontoegankelijk, je kon niet inschatten wat er in zijn bol omging. Zijn gedachten waren stuiterballen. Evengoed kende hij na twee jaar de namen, wist hij van mijn vakanties en dat ik de zwarte madonna van Salta zo mooi vond.

En toen kwam Corona en nog wat later een mantelzorgtaak in de familie. Het hemd is nader dan de rok. Ik heb Karel sinds maart niet meer gezien. Het voelt of ik een maatje ben kwijtgeraakt.

– 21 juli –

Taxustaxi

Pia Dijkstra, lid van de Tweede Kamer-fractie van D66, maakt zich onder meer sterk voor de inzameling van taxussnoeisel.

Sommige goededoelenacties zijn leuk maar nauwelijks bekend. De inzameling van taxussnoeisel is daarvan een voorbeeld. De gesnoeide twijgen van de taxusplant en -haag bevatten een sap dat bepaalde kankergezwellen bestrijdt. Meer daarover: https://taxusvoorhoop.nl De ideale snoeiperiode van de taxus is tussen 1 juni en eind augustus. De twijgen moeten binnen enkele dagen worden ingezameld. Daartoe rijden Taxustaxis: https://taxustaxi.nl. Vrijwilligers halen in een wijde cirkel rondom Boxmeer het groen op en brengen dat waardevolle restmateriaal naar een groot inzamelpunt. Het restmateriaal mag geen zand, gruis en dergelijke bevatten.  

Veldhoven heeft behoorlijk wat tuinen met taxussen maar kent geen service van de Taxustaxi. De reden is simpel. Vanuit Boxmeer kost het heel veel tijd om Veldhoven en haar 5 kernen te bereiken. Geen nood: je mag je snoeisel aanleveren bij de Boerenbond in Best. Het is belangrijk dat eerst de taxuszak wordt opgehaald. In het logistieke proces is die grote ‘tas’ een belangrijke schakel. Er zijn ook milieustraten waar je taxussnoeisel kunt afleveren, maar niet in Veldhoven. Waarom niet? Schiet het gemeentebestuur tekort? Geen sprake van, zo bezweert de organisatie mij. Zodra voldoende taxussnoeiers hun snoeisel aanbieden is de afstand van Best-Veldhoven te overzien.

– 15 juli –