Gids

Discipline!

De Flying Pins is een kunstwerk van Claes Oldenburg (VS +2022 en Coosje van Bruggenen (VS). De J.F. Kennedylaan is de kegelbaan die eindigt in het hart van Eindhoven. Onthulling in mei 2000

De narcisgele ‘flying pins’ aan de Kennedylaan toonden triest in het hondenweer. Daarnaast de Flixbusterminal. Vier gidsen wachtten enigszins nerveus op het uitstappen van de buspassagiers. Goed weer kun je niet reserveren, maar wie komt op het moedeloze idee om Eindhoven op oudejaarsdag te bezoeken? Kunnen verwachtingen worden waargemaakt?

Even voor tienen stappen zo’n 50 vermoeid ogende bejaarde toeristen uit. Ietwat sjofel gekleed. De luchtverversing in de bus is kennelijk niet optimaal. Het gezelschap is afstandelijk maar vriendelijk. Het tempo mag niet te hoog zijn maar men is net zo nieuwsgierig naar het verloop van de wandeling als de gids zelf. De groep komt uit Saksen en boos en verbaasd dat zij in België niet welkom waren “vanwege Oekraïne”. De Saksers hoorden op van het hoge niveau van de kennisindustrie in de Brainportregio. Bij het Dommeltunneltje baarde het zicht op de hoger gelegen rivier opzien. Het gezelschap liep keurig in een rij. Op de Smalle Haven kwam een groep reisgenoten het gezelschap tegemoet. Twee stappen naar rechts werden naadloos gevolgd. Discipline! Een sanitaire stop bleek noodzakelijk, ‘maar het was mooi zo’. Men vond Eindhoven een goede keuze, ondanks de treurige aanblik van de nog steeds lege, natte straten op oudejaarsdag.

-2 januari-

Conceptaanpassingen

Fiat maakte van de 500 een ruimtewagen

‘Schattig’. Met volle concentratie over de slecht verlichte A50. Aan de linkerhand de stoere vestiging van ooit Christelijke Handels Vereniging (CHV). Dan denk je niet meteen aan ‘schattig’. 

CHV kwam in Veghel tot wasdom in de jaren 50. Toen verschenen drie schattige auto’s op de markt. De auto-industrie kampte met schaarste aan onderdelen. BMW vond in het Italiaanse ISO een alternatief voor haar te dure modellen. De Isetta, in feite een overkapte motor met een deur als ‘neus’. In Wolfsburg ontwikkelde Volkswagen haar kever tot Transporter en daarmee weer een icoon. FIAT evalueerde haar 500 tot de 600 Multipla, de eerste MPV. Die kan nog bewonderd worden, onder aan de A50, bij voorheen CHV. Die Multipla is er een promotiemiddel dat “Exota” aanprijst. Ook die merknaam (in frisdrank) roept vertedering op. Mooi is de Multipla niet, maar het interieur is ronduit indrukwekkend. 

Dat geldt ook voor het voormalige CHV-complex. Ooit vernieuwend als fabriek voor verwerking van akker- en tuinbouwproducten, biedt het nu ruimte aan voeding en cultuur. Het project is mooi uitgevoerd, reusachtig, haast megalomaan. Op een doordeweekse dag zie je nog weinig bezoekers. CHV heette even Cultuur Huis Veghel en nu Noordkade. Ook dit concept vraagt tijd voor ontwikkeling. 

-21 november

Kovacs

Kovacs treedt weer op in het Muziekgebouw op 4 november

In Keulen en Dresden woonde ik eens een concert en een opera bij. Casual sjiek was de kledingcode, de sfeer ‘locker’. Sommigen droegen desondanks avondkleding, formeel, maar niet uit de toon. In de pauze pretzels, sprudel, sekt én in Dresden de late avondzon. Mooi weer. Iedereen vrolijk, blij met de uitvoering. 

Tot dan waren voor mij de meeste klassieke concerten totaal anders. Vaak de sfeer van Ouwe Meuk. Kleding even bejaard als de drager zelf. In de pauze is iedereen ernstig, plechtig. Het gaat immers om Klassieke Muziek. Kunst! Uitbundigheid past pas na afloop. Je klapt voor een toegift, je haalt er uit wat erin zit. In Amsterdam werd ik uitgescholden na een matige uitvoering omdat ik geen toegift wilde maar de trein halen. Onbeschoft, zeiden mijn buren.  

Het kan ook anders. Lange rijen voor de kassa van het Muziekgebouw! Het Metropole Orkest treedt op met Kovacks. De sfeer is die van de Blue Note Sessions in de lounge van het Muziekgebouw. Of het optreden van Johnny Basset, ooit tussen de eerste en tweede etage. Kovacks zorgt voor een muzikaal hoogtepunt. Je voelt de vibe van tijdloos goede muziek samen met jonge onzekerheid en het plezier in een thuiswedstrijd.

-26 september-

Noordeinde

Noordeinde, hartje zomer, een uur voor middernacht

Aan de hemel schemert nog licht. Het is 22.30 u, het hemdjasje hangt nog over de schouder. Je voelt je als een toerist in het buitenland. De tafeltjes in de tuin van La Liguria zijn nog behoorlijk bezet. Op deze zomeravond heeft niemand haast aan het Noordeinde. Het paleis toont fraai, met rondom een reeks galeries, kledingzaken, een enkel antiquariaat en uitzicht op een parkje.

Den Haag was kleinschalig, provinciaals, geen hofstad. Lage bebouwing, goedkope baksteen. Pontificale voorgevels, dat wel. Haagse bluf.  ‘s-Gravenhage is gegroeid, is niet meer de stad van tante Annie maar nog steeds op bijzondere wijze Hollands sjiek. Zou neef Sebastiaan nog leven?

In de gevel van Oger maakt een bruidspaar zich op voor de foto shoot. Ze zien er geweldig uit. Zij in klassiek wit met een getinte bustelijn. Hij donker in een wit smokingjasje met piekerige zwarte revers. Om 22.45 u past het geheel prima bij elkaar.

De steeg naar Roos en Doorn, is als altijd druk met borrelaars. Op de achtergrond Tonny Bennet. Het kan nog, met Lady Gaga.

Op straat, in de restaurants, alles in het Engels, ondanks onvoldoende beheersing van die taal. Dát jeukt, ook al is 070 goddank nog geen 020. 

-17 juli-

Hoe warm kan een zomer zijn?

In het voorjaar van 2022 organiseerde NRC onder haar lezers een schrijfwedstrijd met als thema “Hoe warm kan een zomer zijn?” onder de talrijke inzendingen werden vijf stukken beloond met een plaatsing. Ik zat daar niet bij. Het niveau van de inzendingen moet dus extreem hoog geweest zijn. De publicaties heb ik nog niet teruggevonden.

Voorjaar in het Philips van Lennep – park, een ontdekking

De sluiting van de parkeergarages ontmoette toch weerstand. B& W wil in de relatief koele ruimte beschutting bieden aan inwoners die hun woning ontvluchten. Het college toonde cynisme in een interview in het ED. Burgemeester Dijkhof (VVD): “Heb oog voor de zegeningen van deze hittegolf. Er is geen sprake meer van een rattenplaag. Ik zie een verband”.

De fonteinen in het centrum staan al geruime tijd droog. Brabant Water draait sinds tien dagen van middernacht to 05.00 u. de kraan dicht. Deze maatregel roept nog steeds agressie op. De douche-emmers met drempelwieltjes en handgreep voor de antislipmat zijn uitverkocht. Gemeentelijke handhavers controleren in de Villawijk en De Elsent op het ongeoorloofde gebruik van airco’s.

Ondanks de hitte in de binnenstad gaan de kennismakingswandelingen gewoon door. Het gemeentebestuur organiseert die rondleidingen voor expats die zich in ‘Brainport’ vestigen. Eindhoven is door de hoge dichtheid van betonnen woon- en werkblokken de heetste stad van Nederland. Dat maakt voor de kennismigranten kennelijk weinig uit. Voor Chandresh Narendan uit Mumbai is er niets nieuws onder de zon: “Hier is het 45 graden Celsius, bij ons 53. Jullie besparen op water, wij hebben nauwelijks nog wat te drinken. Hoe heet kan een zomer zijn?”

-13 juni-

De Lord

Zeelst blijft Zeelst

Op de rotonde Kruisstraat-Zoom-Peter Zuidlaan prijkt een koningslinde. De boom moet een naam krijgen. Wellicht De Lord?

Die boom is welbeschouwd een blijk van wederzijdse waardering voor de gemeente en de actiegroep tegen de vestiging van twee fastfoodbedrijven. Het oog was gevallen op het  belendende perceel aan de Zoom. Het college was akkoord maar had nog geen wijziging bestemmingsplan ingediend. Het uitstellen van de procedure bleek de redding voor de strijdvaardige omwonenden. Zij vonden het plan gevaarlijk, lelijk en overlast gevend. De locatie moest het aanzien krijgen van het dorpse karakter van Zeelst. Drie maanden voor de verkiezingen, kort voor het kerstreces, draaide de actiegroep optimaal en kreeg veel bijval. De oppositie zou de plannen afkeuren. Liever gezichtsverlies dan stemmenverlies, dacht de coalitie en haalde alsnog bakzeil. De groenstrook bleef behouden.

De actiegroep vroeg de gemeente om toestemming voor de plaatsing van een boom. De vraag viel in goede aarde, zij kregen boom en onderhoud cadeau. En dat binnen vier maanden na het raadsbesluit. 

‘Zeelst blijft Zeelst’. Die eigenzinnigheid vind je terug in villa De Lord. Die villa staat verderop in de Kruisstraat en is vernoemd naar Frans Bazelmans, een eigenwijze vooroorlogse textielbaron. Die koningslinde gaat vast De Lord heten.  

-10 april-

Van Gaal

Een vondst van jewelste: de fietsknooppuntroute

Van Gaal is weer bondscoach. Hij gaf nog niet zo lang geleden toestemming om dit bericht aan den volke bekend te maken. Van Gaal is zeker niet edelmoedig, wel moedig want tot dan uiterst kritisch op dat Nederlands elftal. Ik waardeer Van Gaal vooral vanwege zijn in breng in een campagne van Mediamarkt.

Van Gaal doorkruiste mijn fietstocht toen ik een verkeerspaal met drie bordjes naderde. Knooppunt tien rechtdoor, knooppunt 10 rechtsaf, daartussen de tekst “alternatief”. Van Gaal parafraserend vroeg ik mij af: ben ik zo dom of ging er wat fout bij de routeplanners? Wat is nu de alternatieve route? Rechtdoor of rechtsaf? En wanneer word je veronderstelt die route te nemen? Gezien de actuele waterstanden en de locatie van de borden (langs de Lek) zou rechtsaf logisch zijn. Maar dat was nu juist de normale route volgens de geprinte routebeschrijving.

Zoals we het beste Benelux-voetbal aan de Belgen danken, zo danken wij ook de fietsknooppuntenroute aan de zuiderburen. Door de vaak weinig consequente route-aanduiding doet de rode draad in een fietstocht regelmatig denken aan een gordiaanse knoop. Dat neemt niet weg dat route (en autofietsdragers) bouwstenen zijn voor een heerlijk tochtje door tot dan onbekende of vergeten oorden.

-3 maart-

https://www.thisiseindhoven.com/nl/visit/wat-te-doen/uitagenda/2077356594/stadswandeling-door-eindhoven