Trouwambtenaar

Je hebt me alleen gelaten

Wendy en Zeeshan mocht ik in de echt verbinden op 1 oktober, natuurlijk een mooie dag. Zielsgelukkig met elkaar en met Kiki. Toch, zo benadrukten zij, houden zij hun eigen leven, hun individuele autonomie. Geen latrelatie, wel zelfstandigheid. Kan ik dat gevoel terugvinden in een gedicht? Aghmed is Engelstalig, dus indien mogelijk in het Engels? Dat kon ik niet. Ik vond wel het tegenovergestelde, het gevoel dat je verloren bent als je je lief verloren hebt. Ik vond dat gevoel in een gedicht dat onlangs insloeg als een bom bij kijkers naar het populaire programma “Mathijs gaat door”. Gebruik de link naar “Je hebt me alleen gelaten” van Hans Lodeizen, in de meesterlijke vertolking door Joost Prinsen. Ik droeg het voor in een zo goed mogelijke Engelse vertaling.

je hebt me alleen gelaten… 

je hebt me alleen gelaten 
maar ik heb het je allang vergeven 

want ik weet dat je nog ergens bent 
vannacht nog, toen ik door de stad 
dwaalde, zag ik je silhouet in het glas 
van een badkamer 

en gisteren hoorde ik je in het bos lachen 
zie je, ik weet dat je er nog bent 

laatst reed je me voorbij met vier 
andere mensen in een oude auto 
en ofschoon jij de enige was die 
niet omkeek, wist ik toch dat jij 
de enige was die mij herkende de enige die 
zonder mij niet kan leven 

en ik heb geglimlacht 

ik was zeker dat je me niet verlaten zou 
morgen misschien zul je terugkomen 
of anders overmorgen of wie weet wel nooit 

maar je kunt me niet verlaten Hans Lodeizen 

– 19 november-

Jinek

Birgit en Vincent zeiden nee tegen Jinek en ja tegen elkaar

Op 25 september stopte de lockdown. Laat dat nu precies de huwelijksdatum zijn van Birgit en Vincent. De locatie stond al meer dan een jaar vast, ze hadden gegokt en hebben gewonnen. Daarmee waren zij een van de eerste “post lockdown bruidsparen”. Dit wapenfeit haalde zelfs het half acht journaal op RTL4. Een heel goed optreden want Jinek nodigde hen uit op de vooravond van de bruiloft voor haar talkshow. Die eervolle vraag werd even vriendelijk als beslist afgewezen. Het paar wilde zich in alle rust voorbereiden op de mooiste dag van hun leven. Knap!

Het paar en de trouwambtenaar kennen elkaar al heel lang. Dat maakt het voorgesprek vertrouwd en geeft de babs veel ruimte in zijn persoonlijke keuze bij de slottekst. De onafhankelijke houding van het paar resulteerde in een eigenzinnig gedicht van Remco Campert.

DE EERSTE KEER

De eerste keer
ging ik met je mee naar je huis

Daar zou het gebeuren

de laatste tram jankte door de bocht
de radio van de buren speelde onaardse jazz
jij stak een stompje kaars in een fles

zo ging het dus

ik trok traag mijn schoenen uit

was in verwarring:
zou ik mans genoeg zijn
die eerste keer?

de eerste keer
zweette ik als een otter
in zo’n worsteling
onbehouwen en teder
bewoog mijn lichaam eerder niet

in het zoete bloed
van onze stukgebeten monden

kwamen zoals nooit meer later
lust en liefde samen

in het sputterende licht van de kaarsvlam

en het nachtelijke schijnsel van de stad
dat door het raam naar binnen viel
en zich bij ons had neergevlijd, 
zag ik hoe je ogen iets zagen
dat ik niet kon zien
zo bodemloos ver van mij weg

besef van gevaar

in je mond half-open
hoonde de dood

De eerste keer
rookten we een sigaret
toen het gebeurd was
dat zag je ze doen in de Franse film
ik morste as op mijn borst
snoof aan mijn geurige vinger

gedoopt in je geur

de eerste keer
dat gevoel van ruimte die om mij vroeg
hoe de wereld eindelijk voor me openlag
alle steden toegankelijk
zeeën bevaarbaar
de hoogste berg te beklimmen
niets hield me meer tegen
het liefst ging ik meteen op weg

maar eerst nog
de tweede keer

-12 oktober-

Zuid Amerika

Een van de mooiste bronnen van inspiratie voor een gelukkig huwelijk

Naar schatting 25-30% van de huwelijksvoltrekkingen hebben een internationaal karakter. Ook partnerschappen tussen verschillende nationaliteiten komen voor, maar dan bij hoge uitzondering. En natuurlijk ‘talloze’ combinaties van Europese nationaliteiten en de Nederlandse trouwkandidaat Uitzonderlijke continenten? Noord-Amerika en Australië. De trouwambtenaar zoekt naar bruggetjes tussen de culturen van de beide landen. Meestal lukt dat in een lied of in een gedicht. Zuid-Amerikaanse dichters zijn populair in Europa, zoals de Chileen Pablo Neruda. Uit zijn bekende bundel “100 liefdessonnetten” pikte ik “Donker lenig meisje” op. Zoals altijd bij huwelijksvoltrekkingen geef ik de tekst van de ceremonie mee, inclusief het gedicht. Natuurlijk in het Spaans en in het Nederlands.

Donker, lening meisje

Donker lening meisje, de zon die de vruchten maakt,

Die de granen doet stollen, de wieren krult,

Maakte jouw vrolijke lichaam, jouw lichtende ogen

En jouw mond die de glimlach van het water heeft.

Een zwarte, begerige zon rolt je op in de strengen

Van je zwarte haardos, wanneer jij je armen strekt.

Jij speelt met de zon als met een plas

En die laat twee donkere wateren achter in je ogen.

Donker, lening meisje, niets brengt mij jou nader.

Alles voert me van je weg, als van het middaguur.

Jij bent de uitgelaten jeugd van de bij,

De dronkenschap van de golf, de kracht van de aar.

Toch is mijn somber hart naar jou op zoek,

En ik bemin je vrolijk lichaam, je vlotte ranke stem.

Donkere vlinder, zoet en definitief,

Als het korenveld en de zon, de klaproos en het water.

– 19 juli-

Nationaliteiten

Het echtpaar Leeuw Thomkew (tussen ouders en vrienden) ging een geregistreerd partnerschap aan

Patcha Thomkaew en Dennis Leeuw wilden graag een geregisseerd partnerschap aangaan in Nederland. Zij hadden in Thailand, Patcha’s geboorteland, volgens de merites van Thailand al een ceremonieel huwelijk gesloten, exact twee jaar eerder. Dat was voor hen het belangrijkst, maar zij wilden het geregistreerd partnerschap toch niet ongemerkt voorbij laten gaan. Dus geen piepklein kantoortje, maar ringen, een trouwboekje, een net pak voor de trouwambtenaar, muziek. Allemaal symbolen die deze bijeenkomst een diepere lading geven.

Afstand

Door Corona is de afstand tussen twee geboortelanden soms extra groot. Vaak kan een ceremonie op afstand toch gevolgd worden, via de internetverbindingen en een tablet. De verbindingen in de raadszaal zijn goed. Bij het geregistreerd partnerschap van Patcha en Dennis was dit niet nodig.

-15 mei-

Casual chic

In het voorgesprek maken de partners hun wensen bekend zoals trouwringen of de babs, de wel of niet een toga of kostuum zal dragen. De dresscode van de dag was ditmaal casual sjiek.

De prins van Milanka Posthuma kwam niet op een wit paard maar in een zwarte taxi. Toegegeven, ook dat is sjiek. En hij (Hans van Mierlo) ging niet zomaar, maar pas na twee jaar chatten. Hans vergelijkt dat chatten met een ouderwets 27MC-bakje. Het kanaal dat gebruikt werd heette TMF. Twee jaar gingen aan de veldtocht van deze prins vooraf. Lang? Nee. Geen van tweeën had haast. Zoals Minka zei, “we waren door ervaring rijk geworden. We hadden zo al veel plezier met elkaar en dat werd steeds meer. Tja, en dan komt er zo’n moment…”

Hans vond het na twee jaar welletjes en nam het initiatief: “Ik dacht: nou is het wel mooi geweest. Ik zei dat en dat ik er aan kwam. Zij dacht dat het een lolletje was, maar twee uur later stond ik voor haar deur. Ik ben in feite niet meer weggegaan.”

Dat het paar voor Eindhoven zou kiezen en niet voor Rotterdam stond van meet af aan wel vast. Het duurde een jaar voordat Hans een geschikte woning had gevonden, maar vanaf dat moment was Rotterdam geschiedenis. 

-10 mei-

Intimiteit

Jannis en Marie Claire maakten van 10 minuten een volwaardige ceremonie

De gratis huwelijksvoltrekkingen en partnerschappen, op maandagochtend, gaan snel. Daarmee hoeven deze plechtigheden nog geen vluggertjes te zijn. Sterker nog: in tien minuten kun je  een heel ingetogen, warme sfeer opbouwen. Dat kan zelfs in de raadszaal, die met de kleine groepen op maandag altijd overmaats is. Als voorbeeld van een mooie, momenteel bijzonder populaire maandagsessie, het verhaal van Jannis en Marie Claire.

Zij kennen elkaar al tien jaar. Na een aantal jaren te hebben samengewoond verbrak Jannis de relatie en ging hij toch weer op zichzelf wonen. Hij schreef: “De breuk duurde maar vijf maanden. Op 3 mei 2017 sloeg de vonk weer over en sindsdien hadden we een lat-relatie. Als de kinderen van Claire het huis uit zouden zijn, wilden we samen een woning kopen en trouwen. Dat is dus nu gebeurd. Over een maand betrekken we een huis in Noord Limburg. Puur toeval: precies op de dag vier jaar later vond de huwelijksvoltrekking plaats. We zien de toekomst samen vol vertrouwen tegemoet. Nogmaals dank voor de prettige en persoonlijke manier van het voltrekken van ons huwelijk.”

10 Minuten intimiteit op maandagmorgen. Twee mensen, zichtbaar gek op elkaar, met kinderen die dat geweldig vinden. Alles klopte.

-5 mei-

Voor haar

Frans Halsema zong ‘Voor haar’ tot een Nederlandse wereldhit
https://www.youtube.com/watch?v=VN3lYiYmElg

In de voorgesprekken zijn de bruidegoms doorgaans terughoudend, haast verlegen. Zo ook Mo. Des te mooier waren zijn woorden toen hij zijn gevoel voor zijn aanstaande moest formuleren: “Sedert januari 2020 is zij een deel van mijn leven geworden. Haar hart zit in mijn hart. In mijn lichaam is dat van haar opgenomen en vormen wij een eenheid. In mij zul je haar aanwezig zien; in mijn denken, in mijn handelen.”

Deze woorden deden mij denken aan het liedje “Voor haar” van  Frans Halsema. Het staat nog steeds hoog genoteerd in menige nostalgieke hitlijst. Een stukje uit dat lied: 

Zij verstaat de kunst van bij me horen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
In mijn ogen woont ze, in mijn oren
Ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee
Soms begint ze in mijn hart te zingen
Waar het nacht wordt heeft ze lichtjes aangedaan
En door haar weet ik dan door te dringen
Tot de onvermoede schat van ons bestaan

Zij is meer dan deze woorden zeggen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
Maar wie weet een wonder uit te leggen
En een wonder draag ik met me mee

– 21 februari –

Blue Monday

Yui draagt een Boeddhistische pot, een geschenk voor de bruid. In de pot worden volgens traditie ook schenkingen gedaan. Op de foto rechts naast Yui haar partner, Erik Mol.

25 Januari: slecht weer. Kans op een nat pak en dat kan niet voor een trouwambtenaar. En ook nog een druk programma: vijf ceremonies stonden op de rol, binnen twee uur af te werken. Het leek wel Blue Monday. Op maandagochtend zijn partnerschapregistraties en huwelijksvoltrekkingen in de basis gratis. Die ochtend is daarmee druk. De ceremonie kan niet langer duren dan 15 minuten. Is een gezelschap te laat dan mag de volgende groep naar binnen. Men maakt ruim baan voor elkaar en de stemming is altijd feestelijk. De babs probeert de plechtigheid een persoonlijk tintje te geven en dat lukt bijna altijd. Het blijft immers een bijzondere gebeurtenis.

Leuk aan de maandag is de grote verscheidenheid van de groepen. Op 25 januari kwamen zij onder meer uit Marokko en Turkije.  De show werd echter gestolen door Erik Mol en zijn partner Yui. Zij en de overige aanwezigen waren gekleed in traditioneel Noordthaise klederdracht. En dat maakte van een ceremonie op zakelijke grondslag een feestelijke gebeurtenis die onderstreept dat een partnerschap toch wat meer betekent dan “tekenen bij het kruisje”. Een geluk bij een ongeluk: dankzij corona vindt de plechtigheid niet in een kantoortje plaats, maar in de raadszaal. 

– 25 januari-

Wat kan er nog veel

Rosemarie Ampoon en Arnoud Krooswoud sloten het jaar af met een huwelijksvoltrekking

Rosemarie Ampoon en Arnoud Krooswoud wilden al eerder in het jaar trouwen. Familieleden van Rosemarie zouden overkomen uit Thailand. Dat was in maart. Maar daarna kon er bijna niets meer en werd de huwelijksplechtigheid uitgesteld, tot 22 december. De setting was sfeervol en bescheiden, net zo bescheiden als de kleine camera die alles vastlegde en life doorzond naar Rosemaries familie. Mooi dat dit kan.

De huwelijksvoltrekking van het bruidspaar De Boer Bolemey inspireerde tot Nederlands-Britse teksten

Er kan nog veel meer. Zo meldden zich twee trotse vaders, elk met een eigen speech. Dat kan, mits het echtpaar het goed vindt (of de ceremoniemeester). De speeches moeten bondig zijn. Drie minuten is een goede vuistregel. Ervaren sprekers weten dat luisteren bijna altijd langer duurt dan spreken. De speeches worden vooraf naar de trouwambtenaar gestuurd die eventuele dubbelingen uit de eigen tekst haalt.

Een bruidegom werd volledig overdonderend door zijn aanstaande eega die haar jawoord verbond aan een prachtig gezongen lied. Steeds vaker leggen paren na het jawoord een gelofte af. Deze gewoonte is kennelijk overgewaaid uit de Verenigde Staten en wordt gewaardeerd door de aanwezigen, maar het hoeft niet.  Een gelofte afleggen is mooi, maar niet makkelijk. En in de raadszaal hebben kinderen alle ruimte voor een dansje.

– 22 december

Voor meer informatie: info@willem-hornman.nl en https://www.veldhoven.nl/buitengewoon-ambtenaar-van-de-burgerlijke-stand-babs