Trouwambtenaar

Less is More

Patricia en Wouter kozen voor een huwelijksvoltrekking zonder voorgesprek

Wouter van Dijk en Patricia Mlodak trouwden op 22 april in het Veldhovense gemeentehuis. Hun huwelijksvoltrekking had een totaal andere aanpak dan normaal. 

Gebruikelijk zijn een voorgesprek en in aansluiting daarop een toespraak. Die waren niet nodig. Telefonisch contact en toezending van het ‘protocol’ zouden voldoende zijn. Het protocol is een voorstel-draaiboek met daarin opgenomen de formele tekst. Die tekst ligt voor een deel wettelijk vast. In een kleiner deel plaats ik accenten op die wetgeving. Denk dan aan een terugtredende overheid in welzijn en zorg en aan de blijvende gelijkwaardigheid van man en vrouw. Wouter en Patricia konden zich goed vinden in het protocol en de muziekvoorkeur zou tijdig worden aangeleverd.

Dat telefoontje maakte mij behoorlijk nerveus. Je had immers geen idee waarop je je moest voorbereiden. Sobere kledij? Weinig bezoekers bij de plechtigheid? Heb je wel genoeg standaardgrapjes en complimenten en hoe gaan die overkomen? Niets van dit alles. Bruid en bruidegom en hun gasten waren prima toegerust voor een kleine, intieme, plechtigheid.

De huwelijksvoltrekking van Patricia en Wouter leerde dat ook het meest minimale kan leiden tot een sfeervolle, warme ceremonie. Twee liedjes waren voldoende: Air en Can’t take my eyes off you. Less is more.

-9 mei 2022-

Egypte

Jakleen en Ashraf maakten van de raadszaal een Egyptische filmset

Je gaat door de royale toegangsdeuren naar de raadszaal, nu even een trouwlocatie. Er wordt een huwelijksplechtigheid voltrokken en jij hebt de leiding. Je kent het paar van het voorgesprek, de teksten en liedjes zijn afgestemd. Geen toga, net pak met stropdas zou voldoende moeten zijn. Het gezelschap is bescheiden van omvang, het is vrijdagmiddag en mooi weer. Fluitje van een cent.

Maar dan: Plotseling heb je het gevoel dat je in een buitenlandse documentaire terechtkomt. De deuren zwaaien open. Studiolampen schijnen fel in je gezicht, camera’s doen hun werk. Het gezelschap had met haar kleding flink uitgepakt. Blij met je chique stropdas. De kleding van de bruid is super. De bruidegom, een door de wol geverfde horecaman, was ineens een stuk onzekerder in zijn optreden. De voltrekking bleek meer te betekenen dan het afdoen van een formaliteit. We zijn even niet in het grootste ‘dorp’ van de Kempen, maar op Egyptisch terrein. 3.300 km. verderop wordt meegekeken. Hoewel het feest is uitgesteld tot post-corona, staat de plechtigheid als een huis met aanwezigen die soms van ver kwamen.  

Het paar koos voor drie Egyptische liederen, waarvan Google één vertaalde en dat door mij wat werd aangepast. Een klein stukje:

Saber El Robaeï Atada El Aalam:

Als ik in jouw armen ben, ben ik mijn plek verloren

En met jou vergeet ik mijn leven en mijn eigenheid.

Bij jou gaat de tijd vliegensvlug

Breng me dichter tot jou, ga bij mij weg maar leef verder met mijn gevoelens voor jou.

Ik wil bij je zijn, maar ga je weg, neem mijn zijn dan met je mee.  In deze tekst lees ik dat in een oprechte liefde je in elkaar opgaat, een eenheid vormt. Voor mij is dat de boodschap en in feite ook de basis van een goed huwelijk. Niet ik leef voort, wij leven voort.

-15 februari-

Je hebt me alleen gelaten

“Je hebt me alleen gelaten”, een prachtig gedicht dat het gevoel bij de huwelijksvoltrekking perfect verbeelde

Wendy en Zeeshan mocht ik in de echt verbinden op 1 oktober, natuurlijk een mooie dag. Zielsgelukkig met elkaar en met Kiki. Toch, zo benadrukten zij, houden zij hun eigen leven, hun individuele autonomie. Geen latrelatie, wel zelfstandigheid. Kan ik dat gevoel terugvinden in een gedicht? Aghmed is Engelstalig, dus indien mogelijk in het Engels? Dat kon ik niet. Ik vond wel het tegenovergestelde, het gevoel dat je verloren bent als je je lief verloren hebt. Ik vond dat gevoel in een gedicht dat onlangs insloeg als een bom bij kijkers naar het populaire programma “Mathijs gaat door”. Gebruik de link naar “Je hebt me alleen gelaten” van Hans Lodeizen, in de meesterlijke vertolking door Joost Prinsen. Ik droeg het voor in een zo goed mogelijke Engelse vertaling.

je hebt me alleen gelaten… 

je hebt me alleen gelaten 
maar ik heb het je allang vergeven 

want ik weet dat je nog ergens bent 
vannacht nog, toen ik door de stad 
dwaalde, zag ik je silhouet in het glas 
van een badkamer 

en gisteren hoorde ik je in het bos lachen 
zie je, ik weet dat je er nog bent 

laatst reed je me voorbij met vier 
andere mensen in een oude auto 
en ofschoon jij de enige was die 
niet omkeek, wist ik toch dat jij 
de enige was die mij herkende de enige die 
zonder mij niet kan leven 

en ik heb geglimlacht 

ik was zeker dat je me niet verlaten zou 
morgen misschien zul je terugkomen 
of anders overmorgen of wie weet wel nooit 

maar je kunt me niet verlaten Hans Lodeizen 

– 19 november-

Jinek

Birgit en Vincent zeiden nee tegen Jinek en ja tegen elkaar

Op 25 september stopte de lockdown. Laat dat nu precies de huwelijksdatum zijn van Birgit en Vincent. De locatie stond al meer dan een jaar vast, ze hadden gegokt en hebben gewonnen. Daarmee waren zij een van de eerste “post lockdown bruidsparen”. Dit wapenfeit haalde zelfs het half acht journaal op RTL4. Een heel goed optreden want Jinek nodigde hen uit op de vooravond van de bruiloft voor haar talkshow. Die eervolle vraag werd even vriendelijk als beslist afgewezen. Het paar wilde zich in alle rust voorbereiden op de mooiste dag van hun leven. Knap!

Het paar en de trouwambtenaar kennen elkaar al heel lang. Dat maakt het voorgesprek vertrouwd en geeft de babs veel ruimte in zijn persoonlijke keuze bij de slottekst. De onafhankelijke houding van het paar resulteerde in een eigenzinnig gedicht van Remco Campert.

DE EERSTE KEER

De eerste keer
ging ik met je mee naar je huis

Daar zou het gebeuren

de laatste tram jankte door de bocht
de radio van de buren speelde onaardse jazz
jij stak een stompje kaars in een fles

zo ging het dus

ik trok traag mijn schoenen uit

was in verwarring:
zou ik mans genoeg zijn
die eerste keer?

de eerste keer
zweette ik als een otter
in zo’n worsteling
onbehouwen en teder
bewoog mijn lichaam eerder niet

in het zoete bloed
van onze stukgebeten monden

kwamen zoals nooit meer later
lust en liefde samen

in het sputterende licht van de kaarsvlam

en het nachtelijke schijnsel van de stad
dat door het raam naar binnen viel
en zich bij ons had neergevlijd, 
zag ik hoe je ogen iets zagen
dat ik niet kon zien
zo bodemloos ver van mij weg

besef van gevaar

in je mond half-open
hoonde de dood

De eerste keer
rookten we een sigaret
toen het gebeurd was
dat zag je ze doen in de Franse film
ik morste as op mijn borst
snoof aan mijn geurige vinger

gedoopt in je geur

de eerste keer
dat gevoel van ruimte die om mij vroeg
hoe de wereld eindelijk voor me openlag
alle steden toegankelijk
zeeën bevaarbaar
de hoogste berg te beklimmen
niets hield me meer tegen
het liefst ging ik meteen op weg

maar eerst nog
de tweede keer

-12 oktober-

Zuid Amerika

Een van de mooiste bronnen van inspiratie voor een gelukkig huwelijk

Naar schatting 25-30% van de huwelijksvoltrekkingen hebben een internationaal karakter. Ook partnerschappen tussen verschillende nationaliteiten komen voor, maar dan bij hoge uitzondering. En natuurlijk ‘talloze’ combinaties van Europese nationaliteiten en de Nederlandse trouwkandidaat Uitzonderlijke continenten? Noord-Amerika en Australië. De trouwambtenaar zoekt naar bruggetjes tussen de culturen van de beide landen. Meestal lukt dat in een lied of in een gedicht. Zuid-Amerikaanse dichters zijn populair in Europa, zoals de Chileen Pablo Neruda. Uit zijn bekende bundel “100 liefdessonnetten” pikte ik “Donker lenig meisje” op. Zoals altijd bij huwelijksvoltrekkingen geef ik de tekst van de ceremonie mee, inclusief het gedicht. Natuurlijk in het Spaans en in het Nederlands.

Donker, lening meisje

Donker lening meisje, de zon die de vruchten maakt,

Die de granen doet stollen, de wieren krult,

Maakte jouw vrolijke lichaam, jouw lichtende ogen

En jouw mond die de glimlach van het water heeft.

Een zwarte, begerige zon rolt je op in de strengen

Van je zwarte haardos, wanneer jij je armen strekt.

Jij speelt met de zon als met een plas

En die laat twee donkere wateren achter in je ogen.

Donker, lening meisje, niets brengt mij jou nader.

Alles voert me van je weg, als van het middaguur.

Jij bent de uitgelaten jeugd van de bij,

De dronkenschap van de golf, de kracht van de aar.

Toch is mijn somber hart naar jou op zoek,

En ik bemin je vrolijk lichaam, je vlotte ranke stem.

Donkere vlinder, zoet en definitief,

Als het korenveld en de zon, de klaproos en het water.

– 19 juli-

Nationaliteiten

Het echtpaar Leeuw Thomkew (tussen ouders en vrienden) ging een geregistreerd partnerschap aan

Patcha Thomkaew en Dennis Leeuw wilden graag een geregisseerd partnerschap aangaan in Nederland. Zij hadden in Thailand, Patcha’s geboorteland, volgens de merites van Thailand al een ceremonieel huwelijk gesloten, exact twee jaar eerder. Dat was voor hen het belangrijkst, maar zij wilden het geregistreerd partnerschap toch niet ongemerkt voorbij laten gaan. Dus geen piepklein kantoortje, maar ringen, een trouwboekje, een net pak voor de trouwambtenaar, muziek. Allemaal symbolen die deze bijeenkomst een diepere lading geven.

Afstand

Door Corona is de afstand tussen twee geboortelanden soms extra groot. Vaak kan een ceremonie op afstand toch gevolgd worden, via de internetverbindingen en een tablet. De verbindingen in de raadszaal zijn goed. Bij het geregistreerd partnerschap van Patcha en Dennis was dit niet nodig.

-15 mei-

Voor meer informatie: info@willem-hornman.nl en https://www.veldhoven.nl/buitengewoon-ambtenaar-van-de-burgerlijke-stand-babs